اگر بخواهيم عملكرد روابط عموميها را در سطح كشور بررسي كنيم نمي توانيم از نقش روزنامه ها و در كل روزنامه نگاري دراين بخش چشم پو شي كنيم . امروزه ما شاهد نقش روز افزون روزنامه ها در عملكرد روابط عمومي ها ي گوناگون (چه دولتي و چه خصوصي )هستيم .به طوري كه در هر سازماني مشاهده ميكنيم كه اعضاي اداره روابط عمومي آن در تلاشند تا عملكرد خود را با استفاده ازروزنامه ها بهتر كنند ويا با خبررساني سريع وبه موقع به روزنامه ها عملكرد آنها را نيز اعتلا بخشند. اما در اين ميان موضوعي كه نظر نگارنده را به خود جلب كرده است ، معضلي است كه هميشه ودر همه ي سطوح روزنا مه نگاري وپس از آن روابط عموميهاي كشور به آن دچار است و آن اين است كه چون قانون مطبوعات وبه طور اختصاصي تر قانون اصلاحات مطبوعات در ايران خوشايند ويا بهتر بگوييم كامل نيست هميشه مشكلات روز افزون در عرصه ي خبررساني در رسانه هاي ما وجود دارد وهمين مشكل به روابط عموميهاي ما هم سرايت بسياري كرده است، به طوري كه مي توان گفت با توجه به رابطه نزديك وعميقي كه ميان اين دو حرفه (روزنامه نگاري وروابط عمومي) وجود دارد ، مشكلاتي كه در حرفه ي روزنامه نگاري به وجود مي آيدبه روابط عمومي ها هم سرايت پيدا مي كند .به عنوان مثال هنگامي كه يك روزنامه يا يك خبرگزاري بسته يا تعطيل ميشود مي تواند اثرات سوء مستقيم يا غير مستقيمي بر عملكردروابط عمومي ها داشته باشد. براي توضيح بيشتر مي توان گفت كه اكثر روابط عمومي هاي دولتي مانند وزارتخانه ها و... دست به تاسيس خبر گذاري تخصصي خود ميكنند وچون هميشه ميان خبر گذاريها رقابت براي بالا بردن سطح كيفيت عملكرد وجود دارد، تعطيل شدن ديگر خبر گزاريها باعث مي شود كه رقابت هم پايين بيايد واثرات سوء بر عملكرد روابط عمومي سازمان مربوطه بگذارد. نكته ي ديگري كه نگارنده قصد دارد در مورد آن در اين پست صحبت كند، چگونگي اهميت دادن مسئولان كشور به روابط عموميها است. به قول دكتر افخمي يكي از اساتيد مجرب دانشكده ي ارتباطات ، مسئولان ما در بيشتر زمينه ها سياست يك بوم ودو هوا را درپيش گرفته اند كه يكي از اين زمينه ها روابط عمومي است. مثلا در يك وزارت مهم اداره ي كل روابط عمومي را تعطيل مي كنيم واز سوي ديگر يك روز را(27 ارديبهشت) در اصل روز مخابرات است را به نام روز روابط عمومي نام گذاري مي كنيم .فكر مي كنيم كه قدم بزرگي در اعتلاي اين عرصه برداشته ايم. در حاليكه دولتمردان با سنگهاي وقت به وقت وبزرگي كه هرروزه جلوي پاي اين عرصه ودر كل عرصه ي خبر رساني مي اندازند، همه چيز را با دست خود خراب ميكنند. موضوعي را كه به طور اختصاصي نگارنده مي خواهد به آن اشاره كند اين است كه ماداميكه در عرصه هاي ديگر ارتباطات وخبررساني محدوديت وجودارد، در عملكرد روابط عمومي ها نيز هم محدوديت وهم ناكارآمدي وجود خواهد داشت وتا زماني كه مسئولان مربوطه فقط درروز27 ارديبهشت يادشان مي افتد كه موضوعي به نام ارتباطات و روابط عمومي وجود دارد اين حرفه به جايگاه شايسته و بايسته ي خود نخواهد رسيد ونتيجه ي كار اين ميشود كه اين حرفه نه تنها از استانداردهاي لازم در كشور ما برخوردار نيست، بلكه تلاشي هم در بالا بردن سطح آن نمي شود واين نهاد در سازمان به نهادي توجيه گر بدل شده كه به طورغير تخصصي عمل ميكند وبه وظايف خبرگيري وخبررساني ودر كل ارتباطات انساني خود آشنا نيست.

الناز محمدي