چرا باستانی؟
تاریخچه ی روابط عمومی نشان می دهد که این حرفه قد مت زیادی ندارد و تقریبا بعد از انقلاب صنعتی این حرفه شروع به فعالیت کرده و نیاز جوامع باعث شد که واحدهای روابط عمومی شکل گیرند . و پس از به وجود آمدن حرفه ی روابط عمومی به تدریج ما در ادوار مختلف با شکلهای مختلفی از روابط عمومی سنتی –الکترونیک- دیجیتال – مجازی – سایبر و... روبه رو بوده ایم. از این رو اطلاق عنوان روابط عمومی باستانی با توجه به تاریخچه و قدمت شکل گیری آن اندکی ابهام ایجاد می کند و این سوال در اذهان شکل می گیرد که اگر روابط عمومی حرفه ی جدید است پس منظور از باستانی بودن چیست؟ به همین منظور لازم می دانم ابتدا اندکی در رابطه با جایگاه روابط عمومی در جهان و اینکه در حال حاضر چه شکلی از روابط عمومی در جهان حاکم است اندکی صحبت کنم . رشد وگسترش صنعت – تکنولوژی – ارتباطات و نحوه ی برقراری ارتباط با سایر ملل در همه جای جهان به یک اندازه نبوده ودر این زمینه برخی از کشورها سریعتر از ملتهای دیگر عمل کرده اند . از این رو انتظار می رود که کشورهای پیشرفته ی صنعتی در دوران مجازی به سر برند در حالی که کشوری مثل ایران ما بین روابط عمومی الکترونیک و دیجیتال است و به مراتب کشورهای دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند که هنوز در حال سپری کردن دوران باستا نیشان هستند و با توجه به این ادوار باید گفت که روابط عمومی در جهان به یک اندازه پیشرفت و رشد نکرده و در مکانهای مختلف ما با اشکال مختلفی از روابط عمومی رو به رو هستیم و چه بسا این موضوع در مورد سازمانها و وزارتخانه ها ی مختلف ذر ایران نیز صادق است .برای مثال شهرداریها – وزارت آموزش و پرورش – جهاد کشاورزی و ...در اشکال بالایی از روابط عمومی هستند در حالی که روابط عمومی در سازمانهای کوچکتر مثل دانشگاهها در سطوح پایین تری از روابط عمومی قرار دارند .در نتیجه مفهوم سنتی را صرفا نباید محدود به یک برهه ای از زمان خاص دانست و نباید گفت که روابط عمومی از سال فلان تا سال فلان سنتی بوده . لذا در نظر گرفتن مفهوم زمان برای این شکل از روابط عمومی چندان موثر نیست و باید گفت منظور از روابط عمومی سنتی یا با ستانی به کار گیری نوع ابزارهای ارتباط است و ما در مفهوم سنتی می گوییم که ارتباطات در این شکل از روابط عمومی یک سویه است در حالی که در اشکال دیگر فرایند ارتباط دو سویه است و از همین رو به کارگیری ابزارهای برقراری ارتباط باعث شده است که روابط عمومی با رشد نسبی رو به رو باشد و در نظر گرفتن مفهوم باستانی نیز مربوط به به کار گیری ابزارهای برقراری ارتباط است نه برهه و زمان تاریخی خاص
منصوری
چرا باستانی؟
تاریخچه ی روابط عمومی نشان می دهد که این حرفه قد مت زیادی ندارد و تقریبا بعد از انقلاب صنعتی این حرفه شروع به فعالیت کرده و نیاز جوامع باعث شد که واحدهای روابط عمومی شکل گیرند . و پس از به وجود آمدن حرفه ی روابط عمومی به تدریج ما در ادوار مختلف با شکلهای مختلفی از روابط عمومی سنتی –الکترونیک- دیجیتال – مجازی – سایبر و... روبه رو بوده ایم. از این رو اطلاق عنوان روابط عمومی باستانی با توجه به تاریخچه و قدمت شکل گیری آن اندکی ابهام ایجاد می کند و این سوال در اذهان شکل می گیرد که اگر روابط عمومی حرفه ی جدید است پس منظور از باستانی بودن چیست؟ به همین منظور لازم می دانم ابتدا اندکی در رابطه با جایگاه روابط عمومی در جهان و اینکه در حال حاضر چه شکلی از روابط عمومی در جهان حاکم است اندکی صحبت کنم . رشد وگسترش صنعت – تکنولوژی – ارتباطات و نحوه ی برقراری ارتباط با سایر ملل در همه جای جهان به یک اندازه نبوده ودر این زمینه برخی از کشورها سریعتر از ملتهای دیگر عمل کرده اند . از این رو انتظار می رود که کشورهای پیشرفته ی صنعتی در دوران مجازی به سر برند در حالی که کشوری مثل ایران ما بین روابط عمومی الکترونیک و دیجیتال است و به مراتب کشورهای دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند که هنوز در حال سپری کردن دوران باستا نیشان هستند و با توجه به این ادوار باید گفت که روابط عمومی در جهان به یک اندازه پیشرفت و رشد نکرده و در مکانهای مختلف ما با اشکال مختلفی از روابط عمومی رو به رو هستیم و چه بسا این موضوع در مورد سازمانها و وزارتخانه ها ی مختلف ذر ایران نیز صادق است .برای مثال شهرداریها – وزارت آموزش و پرورش – جهاد کشاورزی و ...در اشکال بالایی از روابط عمومی هستند در حالی که روابط عمومی در سازمانهای کوچکتر مثل دانشگاهها در سطوح پایین تری از روابط عمومی قرار دارند .در نتیجه مفهوم سنتی را صرفا نباید محدود به یک برهه ای از زمان خاص دانست و نباید گفت که روابط عمومی از سال فلان تا سال فلان سنتی بوده . لذا در نظر گرفتن مفهوم زمان برای این شکل از روابط عمومی چندان موثر نیست و باید گفت منظور از روابط عمومی سنتی یا با ستانی به کار گیری نوع ابزارهای ارتباط است و ما در مفهوم سنتی می گوییم که ارتباطات در این شکل از روابط عمومی یک سویه است در حالی که در اشکال دیگر فرایند ارتباط دو سویه است و از همین رو به کارگیری ابزارهای برقراری ارتباط باعث شده است که روابط عمومی با رشد نسبی رو به رو باشد و در نظر گرفتن مفهوم باستانی نیز مربوط به به کار گیری ابزارهای برقراری ارتباط است نه برهه و زمان تاریخی خاص
منصوری
